Dramoghe

Meine? Meiner? Meinen? Enfin..

Eerst even dit: als ik in mijn vorige postje de indruk gaf dat mijn ouders niet welkom waren, dan was dit niet de bedoeling. Ze waren zeer zeker wel welkom! Het enige waar ik tegenop zag was het opruimen van alle rommel die zich op mijn kotje had opgestapeld. Ik ben me ervan bewust dat ik heel erg gelukkig mag zijn met zo een zorgzame mammie en pappie.

Zoals voorspeld hadden ze de auto volgepropt met vanalles en nog wat..
Een kleine greep uit het assoriment:
* boterkoekjes (“we wisten wel dat je nog niet zou ontbeten hebben”)
* chocomousse (speciaal gisterenavond nog zelf gemaakt door mama)
* fruitsapjes – cola – cola – limonade – thee – oploskoffie (genoeg voor een half jaar)
* koekjes – speculoos – mignonnettes
* fruit
* reservelampjes
* ‘opwarmpotjes’ (eten door mama klaargemaakt, door mij alleen nog in de microgolfoven op te warmen)
* shampoo (“tis andere, je moet een ruiken hoe goed ze ruikt!”)
En dan natuurlijk ook nog mijn verse was..

M’n broertje was ook nog eens meegekomen, want ‘s middags gingen we met z’n allen uit eten en dat mag hij natuurlijk niet missen. En misschien wilde hij zijn avonturen op Pukkelpop en in Amsterdam (Radiohead x2) ook wel eens vertellen aan iemand die wel geïnteresseerd was..

Eigenlijk was het wel een leuk dagje – van 10 tot 15u is toch al een dagje hé. Een ideale afleiding na dagenlang blokken. Dus met hernieuwde energie en vol goede moed (en ook wel een volle frigo) ga ik er weer tegenaan.. Nog één exaampje.

Die Deutsche Sprache ist einfah! *zucht*