Dramoghe

Ik doe de groeten aan mijn moeder. Stop.

Posted on: January 30, 2007

Maandagmorgen. Ik zit (alweer) in de trein. Een pijnlijk afscheid is about to take place. Vandaag zie ik mijn kotje voor het last. Ik heb een date met Bram, de ongeloofelijk schattige jongen die mijn kot gaat overnemen. Een oproep/zoekertje plaatsen op mijn blog is inderdaad een zeer snelle en efficiënte manier gebleken om potentiële huurders te vinden.

De trein is altijd een beetje reizen, maar ook de bus nemen is een heus avontuur.
Ik moet van bij mij thuis een dikke tien minuten stappen naar de bushalte en zelfs op dat korte eindje ontstaat al eens een ademtekort. Coach potato. Geen conditie. Wordt zelfs van wandelen moe. I confess. miniconversatie. Papa zegt altijd dat mama e tote om tegen te babbelen heeft en ik denk dat ik daar ook iets van heb meegekregen.

Ik ben dus in sneltempo (ik heb nogal de neiging om te laat te vertrekken) onderweg naar de bushalte als ik in het laatste rechte eind, op het eind van de straat, een peetje zijn huis uit zie komen en naar de brievenbus sloffen.
“No problemo” denk ik nog bij mezelf, “tegen dat ik daar ben is hij alweer binnen en geen mens zal gezien hebben hoe ik loop te puffen.

Ja tarara!

Dat peetje had mij natuurlijk al van verren zien afkomen. “Aha!” dacht hij zeker bij zijn eigenste zelve, “Aha! Volk! Leven! Zou het spreken ook?”. Dus bleef ie staan morrelen aan zijn brievenbuske. Open – dicht – open – dicht. En nog eens open en dicht.

“Goeiemorgen!”  Goedhartig kind als ik ben groet ik hem met mijn laatste restje adem terug.
“Moet je nu eens kijken!”  Hij wappert met zijn aldigazetje voor mijn neus. “Voa azoa e klein diengsje moet de facteur tegenwoordig buuten kommen!”
Jaahaaa.. Ik trek een sprintje naar de bus..

In de bus staat de lokale busnar vooraan de chauffeur te entertainen. De mp3-speler brengt redding. Als ik uit het raam kijk zie ik niets dan vuile spetters op de ruit. Bij elke halte stappen meer oude mensjes op.
Tot ineens zo’n oud besje opstapt. Voetje voor voetje schuifelt ze vooruit, met twee krukken om zicht te ondersteunen. Ik sta mijn het beste plaatsje van de bus af en wring mij naast een nogal redelijk gevaarlijk uitziend breedgeschouderd manspersoon.

Ik hoor hem iets zeggen, zet m’n muziek stil en na een zeer elegant “eh?” herhaalt hij zijn zin.   “Je disais que vous êtes gentille.”   Ik had bijna met mijn ogen gerold, maar ik heb mij kunnen inhouden. Wat volgt is een busrit “frans voor beginners”.

Besluit: mijn frans is belange zo slecht niet als mijn lector altijd laat uitschijnen!
En ook wel: ik èn e totje vo tegen te klapn!

15 Responses to "Ik doe de groeten aan mijn moeder. Stop."

Een hele leuke uitspraak die ik nog nooit gehoord had eigenlijk…;-) (mss omdat ik geen totje om tegen te klapn heb hé)

Sè en oe est mi joen, wi!

in mijn dialect klinkt dat meteen een stuk minder schattig:

“ich hem ne kop om tiege te proate”

allezde :p
edde tons ol vele klapp’n hevang’ne?

@ rikea: mè mien ist goed wi, en mè joen?

@ jeronimo: bankink gie! wien zoeter nu azoa e broaf kiend gelik ik klapn geven?

Is dat niet handig in de liefde dan? :D

Ha! West-Vlaams! Da kank wel een betse meeklappn weje.

In wukn stad weundje? (of i dadde een stoem opmerkink mè da bruggelink dink iere?)

(ok lach niet met mij :D)

Ow zekers, we meugn ier geweun eki westvlams klapn.

@ Dramoghe: Twordt tiet dak je totje nog ké zien é, tis al veels te lank geleden dak der nog èn tegen meugn klappen ;)

@ Gwendolyn: m’n veroentschuldihingen, mo ken eigentlik wel bitje gelachn mè je.

So, wie van jullie dacht er voor zijn comment “ha, ik ga es origineel en onvoorspelbaar doen en int dialect antwoorden”?

@ de Westvlamingen: LLW (Lude Lachn Wi)

@ Tom – evengoed: LOL

@Tom: ik dacht, ‘k ga es zien of ik er iéts van kan. Maar ‘t is blijkbaar nogal lachwekkend. ;)

Dat westvlaams. Reuzegrappig!

ze zin zunder ier were aan ‘tlach’n mé oesh zekers verdomme vint…

Dramoghe es van Bruhhe die scone
Ikke bennekik van Cortrycke

re: ik zoekik ui nie durven klap’n hev’n zulle ;-)

[…] zien. Van verliefdheden en flirtgedoe. Je leeft op verliefdheden en flirttoestanden. Je leeft van gesprekjes met zagemensen op de bus en op de trein. Van bouwvakkers die fluiten als je passeert. Je hebt ze nodig. Ze maken je […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: