Dramoghe

Archive for December 2007

ik heb u gezien vanmiddag! met uw velo op ‘t zand. jahaa! maar ik heb niet getoeterd want ik zag je niet graag tegen dek gaan.

Tags:

tis oranje met zwart.

nee ‘t is zwart met oranje en witte letters.

comments in de comments.

haha!

Brutin, ik mis u. Wanneer komt ge mij nog eens entertainen. En als ge het daarvoor te druk hebt, mijn nieuwen layout afbreken is ook al goed. Als herinnering aan die goeie oude tijden. Weetwel.

Tags:

stokskes tiens. ‘t schijnt overigens dat ik van comeback aan het doen ben. haha! ‘k wistekik niet dat ik ooit weg was geweest. allé, we zullen nog een keer meedoen..

3 bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?
Dat moeten dan bands/artiesten zijn die ik voor april heb leren kennen, want daarna had ik het een beetje druk met andere dingen ontdekken. Ik vermoed eigenlijk dat ik dit jaar justekens Regina Spector heb leren kennen. Dat is 1. En 1 is nog geeneens de helft van drie. Ik zal er nog eens over denken.. Telt het ook dat ik heb ontdekt dat ik eigenlijk bijna alle teksten van die liedjes van Clouseau ken? Van de ouwe. En dat die eigenlijk best wel meevallen? Want ik denk dat ik de laatste maanden ook Clouseau heb leren kennen. ‘t Was dan ook moeilijk om die te ontlopen de laatste tijd. ‘k Heb mij trouwens voor mijn nieuwjaar ook de cd van Nelly Furtado gevraagd. Omdat ik een beetje achterkom. Ja.

3 dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven?
mijn even-oud-als-ik nichtje die zwanger bleek (en intussen is bevallen), die zatte avond toen het vuurwerk was en opening van de meifoor en dat ik mijn beste vriendje liet staan in het marginaalste café van heel brugge om aan te pappen met mijn lief, mijn afstuderen, werk vinden & veranderen van werk

3 vreselijke blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan?
i have no idea. help mij herinneren. iemand?

3 dingen die me héél stiekem ongelofelijk trots maakten?
mijn afstuderen! mijn slagen voor allerlei toegangsexamens!
mijn lief. als ik naast hem loop op straat kijk ik altijd stiekem naar alle mensjes die mij eventueel jaloers nakijken :) 

3 mensen die ik hiermee graag wil lastigvallen?
Kruimel (de bloggende mama, hihi), David en Andhi.

Onder het motto ‘als ‘t goed is, mag het ook eens gezegd worden’.

Ik ben vandeweek voor het eerst sinds het begin van mijn pendel-avontuur op tijd op mijn werk toegekomen! Zelfs twee keer achtereen!

Hoera voor extra puntjes voor recuperatieverlof!

Tags: , ,

En vandaag bestond dat avontuur uit congé aanvragen.

Neen, kluchtje. Maar toch, met alle ingewikkelde formuliertjes die ik de voorbije weken al heb moeten invullen, zou je beginnen notities nemen bij de uitleg over het invullen van een verlofbriefje.

Het avontuur waar ik je eigenlijk op doelde is dat er vandaag – natuurlijk net op het moment dat ik naar huis wilde gaan – brand was in de metro. Allé, dat denk ik toch, want er stonden zo’n beetje tien brandweerwagens en ambulances voor de ingang en ik mocht niet binnen. Spelbrekers. Ik moest dus helemaal in mijnen alleen (als in: met 2 collegas) door de donkere steegjes (eigenlijk zijn zelfs de steegjes in Brussel behoorlijk breed eigenlijk) naar het station wandelen. En das gelijk ver! Zeker als je tussen 2 tetterende franstalige collegas loopt en je geen woord begrijpt van heel de conversatie.

Maar alla, lang verhaal kort: ik was zodanig laat thuis dat ik te laat was om nog naar de kookles te gaan. En nu heb ik de nieuwjaarsmenu gemist!

Oh! En ik heb op een dubbeldekkertrein gezeten en der is daar gelijk kweetniethoeveel plaats in! Wel ambetant dat die kromme ruiten  zo fel reflecteren, ik heb verdorie heel de rit naar mezelf moeten zitten kijken…

Mijn leven is precies gelijk mijn leven niet meer!

Ik, die iedere dag in mijn nestje kon liggen tot 8u omdat ik toch lekker dichtbij een jobken had gevonden. ik die hele weekends ‘niets’ deed (of ‘t is pintjes gaan drinken in de bar met mijn ksa-vriendjes en dan uitslapen tot er koffie met koekskes op tafel staat de zondagmiddag).

Ik dus. Ik zwier nu elke ochtend welgezind (korreltje zout hier tot zich nemen) mijn beentjes uit bed als de klok op 6u springt, ik sta (3 keer op 4) een half uur in de kou te wachten op een perron op een trein die (alweer) een half uur te laat is. Onderwijl slurpend aan m’n cappuccino, proberend de metro te lezen én mijn chocoladekoeken niet te laten vallen. Ik sta 15 minuten rechtop in een overvolle metro, genietend van andermans slechte adem en parapluprikken in m’n billen. Ik werk mij een hele dag kapot (lachsalvo hier invoeren) om dan des avonds en bij nachte rechtopstaand (alweer!) in de trein huiswaarts te keren.

Maar dan mijn lieve vriendjes, stap ik het stationnetje buiten en dáár, netjes in een rijtje, staat mijn fantastische, prachtige, gloednieuwe, vers gesimoniseerde (ofzukkentwuk), schoon blinkende bolide mij op te wachten. En dan stap ik in, zet ik Regientje op en zweef ik naar huis.

Waar ik in de armen van mijn nog steeds megafantastische vriendje (nóg fantastischer dan mijn voiture zowaar!) in slaap val.

En  dat terwijl die heel andere dingen in gedachten had. Ocharme, ‘t schaap.