Dramoghe

Archive for August 2009

Dat ik er een hekel aan begin te krijgen, besefte ik ineens.

Aan dat dagelijks treinen.

Niet aan de trein op zich, zelfs niet aan de eeuwige vertragingen of de oncomfortabele zeteltjes. Niet eens aan het tijdverlies of aan die vier uur onderweg zijn (leve de hervonden leeshonger!).

Wél aan – hou u vast – de mensen.

Aan hun ongeduld, hun egoïsme, hun afstandelijkheid, luidruchtig- en onbeschoftheid. Aan hun tics, hun gerochel, gesnurk, gekuch en gesnuif. Aan hun heen- en weer geschuif. Aan hun net te luide mp3-muziek. Maar evengoed aan hun getater en gelach, hun bedeesde of net norse wegkijken bij een ‘goeiedag’.