Dramoghe

Archive for the ‘studeren’ Category

Websites zijn pokkeduur. Echt wel. Website-makers verdienen volgens mij geld met hopen. Met hopen zeg ik u!

*zucht*

Eindwerken zijn kak.

Advertisements

Vandaag 7,5 uur examens gemaakt.

Ik weet niet wat er met mijn huid aan het handje is, maar tegenwoordig kan het tegen niets meer. Vooral niet tegen papier dan. Ik heb me zeker tien keer gesneden, m’n vingertjes liggen helemaal open. *zucht*

Gisterenavond / vannacht was er op mijn-kot-dat-eigenlijk-mijn-kot-niet-meer-is een kotfeestje. Het eerste kotfeestje in meer dan vier jaar. Ik heb hier nooit eerder een kotfeestje geweten. En het moest natuurlijk ook weer passen dat zo’n feestje er dan wel komt als ik mijn kot verhuurd heb en wegens een drukke les- en examenweek een weekje op mijn broer zijn kot logeer. In hetzelfde gebouw.

Het was dus blokken en proberen slapen met muziek, slaande deuren en gillende wijven op de achtergrond. Wat is dat trouwens met gillende meisjes op feestjes? Eén of andere versiertruc die ik nog niet doorheb?

Mijn allerlaatste week les is ingezet. Vier dagen intensieve studie van de personen- en vennootschapsbelasting. En dan vooral de wijzigingen ten opzichte van de vorige aanslagjaren. Interessant, maar enorm vermoeiend. Dat de week wordt afgesloten met een dagje examens afleggen maakt het er niet makkelijker op.

Om me het mezelf niet nog moeilijker te maken door elke dag heen en weer te reizen naar huis, logeer ik een weekje op Broertje te zijn kot. Zijnde vlak naast mijn kot. Ex-kot. Bram zijn kot. Het voelt nogal onwennig…
Donderdag is er bovendien voor het eerst in vier jaar een kotfeestje. Een feestje voor het kot. En ik heb vrijdag twee examens. Typisch.

De uitslag van mijn andere examens blijkt trouwens nogal mee te vallen. Jammergenoeg één buis: 9; gelukkig wel delibereerbaar.

Ook de afstudeerprojecten zijn intussen bekend, de groepjes samengesteld, de afspraken voor briefing, vergaderingen, tegenbriefing,.. vastgelegd. Dit weekend wordt de laatste hand gelegd aan de jaarrekening en presentatie van onze ‘fictieve vennootschap’-bedoening en daarna staan de sollicitatiedagen voor de deur. Seminaries! Fun!

And after that.. stage.

En dan kan het leven beginnen.

Het is zover. Ik heb mijn allerlaatste lesje achter de rug. Ééntje dat bestond uit een presentatie en fake sollicitatiegesprek. In het frans. Maar het is voorbij nu, vanaf nu geen schoolbankjes meer voor mij, of het is om er examens op te maken, want daar ben ik natuurlijk nog helemaal niet vanaf.

Vanavond komen de mammie en de pappie naar Gent met den voiture zodat ik al mijn boeken en cursussen in één keer mee naar huis kan nemen. Ik neem namelijk voor een paar weekjes afscheid van mijn teergeliefde kotje en Gent om bij mijn oma’tje in te trekken om te blokken.

Blokken bij oma is altijd een festijn. Elke middag lekkere eten (smaakt altijd dubbel zo goed als thuis), dessertje, koffie met koekskes  in de namiddag,.. en tussendoor studeren hé. En goed dat dat zal gaan! Niemand die stoort, geen prutsgerief in de buurt, geen internet, .. Helemaal geen afleiding dus.
Ik zie het al volledig zitten!

Nog drie weken. Nog drie weken en de lessen zullen voorbij zijn, de groepswerkjes ingeleverd en de presentaties gegeven. Over drie weken begint de ‘kerstvakantie’ en hoewel het al een vijftal jaar niet echt meer vakantie is, kijk ik er elk jaar weer naar uit. Dit jaar zelfs nog iets meer dan anders.
Ze mogen dan nog zo veel zeggen dat je studenttijd de mooiste tijd van je leven is, ik heb er meer dan genoeg van en ik zal dan ook blij zijn als de vakantie er is en ik het les-gebeuren achter mij kan laten.

Nog drie weken stressen, daarna nog examens en daarna zal mijn leventje drastisch veranderen. Ik heb zo’n voorgevoel dat mijn stage een enorm succes zal worden en ik kan amper wachten om te gaan werken.

ChocoladepeetjeBut first things first, morgen moet ik nog een presentatie geven over kostencalculaties en verschillenanalyses en ook voor volgende week staat mijn agende al redelijk vol.
Gelukkig heb ik goeie vriendjes die mij moed inspreken en die mij steeds opnieuw verrassen. Zo heb ik totaal onverwacht toch nog een chocolade peetje gekregen! Hiep hoi!

*ongeloofelijk hoe een mens kan zagen als hij ze onder stress staat*

Vandaag is het de naamdag van Sint Nicolas. Net zoals vorig jaar is deze Sinterklaasdag zonder meer aan mij voorbij gegaan. Geen chocolat in mijn schoen, geen cadeautjes, geen mandarijntjes, geen picknicken, geen ronde koekskes met suikerglazuur.

Ik had eigenlijk pas tegen de middag door dat het vandaag de verjaardag was van de goedheilig man en daarna heb ik er zelfs niet meer bij stilgestaan.

Waar ik dan wel weer heb bij stilgestaan is het feit dat ik morgen voor 10u een (ingebonden) groepswerk moet gaan afgeven op het secretariaat. Klein maar pittig detail: vanavond om 16u30, na de les moesten we er nog aan beginnen

Ik ben op dit moment helemaal onnozel aan’t komen van de stress en ik heb nog helemaal niets van mijn collega’s gehoord.  Ik heb wel al tien bladzijden getikt en doorgestuurd naar de rest, dus ik hoop dat het een beetje in orde is en dat ze vlug reageren.

Ik ben weer bijzonder handig vandaag.

Daarnet heb ik bij mijn broertje op kot een glas gebroken. Hoe het precies gebeurd is weet ik niet, maar het ene moment was ik aan het prutsen met een ijzerdraadje en het volgende moment lag de vloer vol limonade en glasscherven.

Vreemd genoeg kreeg ik niet meteen een preek over mij heen, Broertje zag namelijk alleen maar de voordelen van de situatie in. Hij stopte mij meteen emmer en dweil in de hand..  “Doe maar direct heel m’n kot.”

De kuisvrouw in mij werd blijkbaar wakker, want ik heb niet alleen heel Broertje zijn kot gekuist, maar ook nog eens het mijne. En blinken dat het doet. Blinken!

‘k Heb ook eindelijk terug naar m’n stagebegeleider gebeld om mijn stagecontract te laten ondertekenen en ander papierwerk in orde te brengen. Ik weet niet precies hoe het komt of hoe ik mezelf zo vast heb kunnen praten, maar hij komt vanavond naar mijn huis..    *krijgt nog net geen paniekaanval*

Vanavond ga ik ook met P. naar een optreden van Spinvis in de stadsschouwburg in Brugge. Het repertoire van deze Hollander is mij  niet echt bekend, maar naar ‘t schijnt is dat vreed goed. En! Ik word afgehaald met de voiture.. Hoera!

Ik hoop alleen dat ik mijn stagebegeleider op tijd buiten gewerkt krijg. *zucht*