Stokje! Stokjes! En nog meer stokjes!

• Om één of andere duistere reden kan ik op café / in de ksa-bar nooit een flesje vasthouden zonder er de ticketjes af te trekken, ze in minuscule snippertjes te scheuren en er bolletjes van te maken om ze daarna naar mijn gezelschap hun hoofd te schieten. Helaas kan ik niet erg goed mikken. Ook niet van op amper een meter afstand, nee.
• Als ik op straat loop kijk ik tegenliggers altijd in de ogen. Grappig hoe bijna iedereen onmiddellijk wegkijkt alsof ik anders in hun hoofd kan kijken.
• Ik eet boterhammekes met kaas en confituur. Aardbeienconfituur. Sommige mensen vinden dat raar. Ik niet. Ik vind dat lekker. Spa framboos met vodka. Dat vind ik raar.
• Ik heb altijd buikpijn na het eten. ALTIJD. Maakt niet uit wat of hoeveel ik eet, altijd heb ik achteraf buikpijn.
• Ik ben verschrikkelijk lui. Echt. En ik stel alles uit. Als een schooltaak over drie maanden af moet dan ga ik er pas over drie maanden aan beginnen ook. Om het net op tijd af te krijgen (na een nachtje doorwerken) en het vervolgens toch te laat in te geven omdat het op het moment van deadline te vroeg was om op te staan, te koud om buiten te komen, te veel regende,…
• Ik heb altijd koude handen. Ook in de zomer als het buiten 30° is en de kans op een zonneslag zeer hoog.
• Ik kan niet koken. Denk ik. Ik heb het nog nooit geprobeerd ook niet eigenlijk. En toch zit ik al meer dan 4 jaar op kot. En ik leef nog steeds! Hoe ik dat doe? Ik ga bij mijn broerke gaan eten. En ik krijg pottekes met eten mee van thuis. Mijn mammie maakt dat allemaal schoon klaar, steekt dat in de vriezer, en het enige wat ik nog moet doen is opwarmen en opeten..
• Ik word pas wakker als het donker wordt. Zelfs al loop ik een hele dag te zuchten en te puffen dat ik doodmoe ben, eens het donker is word ik weer actief.
• Ik wil altijd dat iedereen mij leuk vindt. En tof. En sympathiek. En vriendelijk. En knap. Knap ook.
  Behalve dan de mensen die ik niet af kan. Maar zo is er tot nu toe nog maar één. Dus moet ik altijd flink mijn best doen zodat iedereen mij leuk vindt. En tof. En sympathiek.
• Hoeveel puntjes moest ik zo eigenlijk maken eigenlijk feitelijk? Vijf zekers? Of zes? Ik zit precies al aan tien hé? Nog zoiets: ik ben een vreed stil en verlegen meiske (behalve als ik gedronken heb) en ik moet altijd eerst een beetje ‘loskomen’. Een beetje veel. Maar eens ik op gang kom, ben ik niet meer stil te krijgen. Dan begin ik te tetteren en te zeveren en te babbelen.

Van wie wil ik eens een verborgen / raar / duister kantje weten? Van i. en Henk. En van Bert. En Tom. En Koen. En Matthias. En 2girls..